Yapay zekâ yayılımın dikkat çekici tarafı, teknolojik bir yenilik olmanın ötesinde, insanın üretme, düşünme ve ifade etme biçimlerini yeniden tanımlayan bir kırılma yaratmasıdır. Yapay zekâ, bir “yardımcı”dan ziyade, akademik üretimin görünmez bir ortağına dönüşmektedir. Akademide at izi gerçek anlamda “AI” izine karışmış durumdadır.