Mevzuat boyutunda Türkiye’nin yaklaşımı dengeli olmalıdır. Toplumdaki güvenlik talebine yanıt vermek ve yasaların otoritesini hissettirmek için gerekli reformlar yapılabilir. Ancak bunu yaparken çocuk adaletinin temel ilkeleri göz ardı edilmemelidir. Çocuk hükümlülerin salt cezalandırıcı rejime tabi olması, onları ıslah etmeden topluma salmak anlamına gelebilir ki bu daha büyük bir güvenlik riski doğurur.

Ortaya çıkan tablo yalnızca adalet sisteminin değil, toplumun tüm dokusunun alarm verdiği bir tablo. Çünkü bu çocuklar suça doğmuyor; adaletsizliğe, umutsuzluğa ve sahipsizliğe doğuyorlar. Onları kurtaramadıkça, her geçen gün suçun yaşı biraz daha küçülüyor.