ABD işgali ardından ayağa kalkmaya çalışan ülkenin daha fazla parçalanmasına öncülük eden Nuri el-Maliki, başbakanlık makamına geri dönmeye çalışıyor. 2006-2014 arasında ülkeyi yöneten Maliki, mezhepçi megalomanisi yüzünden hayatını kaybeden yüz binlerce kişiyi aşağılayarak meydan okuyor. Siyasal sistemin, işgalin üzerinden yirmi yıl geçmesine rağmen, aynı aktörler etrafında dönüp durması, yeni siyasal denge üretememesi ve her krizde geçmişin en sorunlu figürlerine başvurması bir patoloji.
Irak’ta etnik ve dini yapılar çok etkili. Diğer belirleyici etkiler ise ABD, Batılı devletler, Türkiye ve İran kaynaklı. İsrail’in saldırılarından sonra İran’ın “kâğıttan kaplan” olduğu ortaya çıksa da mezhebi yakınlıktan ötürü Tahran’ın Bağdat üzerindeki etkisi yadsınamaz.
Irak, yaklaşan seçimler öncesinde jeopolitik gerilimler, yolsuzluk ve İran’ın nüfuzu arasında demokrasi arayışını sürdürüyor. Bağdat’ta gözle görülür iyileşmeler olsa da siyaset, mezhepçi sistem ve parçalı ittifaklarla tıkanmış durumda.
Irak’ta İran yanlısı milis güçlerin devlet içindeki nüfuzu, milis-milis çatışmalarıyla görünür hale gelirken, bu durum kontrolsüzlüğün geldiği noktayı da ortaya koyuyor. Haşdi Şaabi’nin içindeki hizipleşmeler ve şahin grupların devlete karşı takındığı tavır, kurumsal reform ihtiyacını daha da yakıcı hale getiriyor.
Erbil ile Bağdat arasındaki kronik sorunlar derinleşmeye devam ederken, Tahran-Washington hattındaki gelişmeler Erbil-Bağdat hattını da etkiliyor. Dikkat çekici olansa ABD’nin bu sefer daha net bir politika izleyerek Erbil’den yana tavır alması.
Irak Kürdistan Bölgesi’nden Türkiye’ye petrol sevkiyatı 25 Mart 2023’te durdu ve yapılan tüm müzakerelere rağmen yeniden başlatılamadı. Irak Petrol Bakanı, 28 Şubat’ta Türkiye’ye petrol akışının birkaç saat içinde başlayacağını söylese de, o “birkaç saat” iki ayı geçti. Bu da meselenin sadece Erbil ile Bağdat arasındaki “petrol ve bütçe anlaşmazlığından” ibaret olmadığını açık bir şekilde ortaya koyuyor.
Gazze ile başlayan, Lübnan ve Suriye’de İran’ı etkisizleştiren dalganın son yıllarda olumlu dönüşüme giren Irak’a sirayeti, ABD’nin de kontrol edemeyeceği bir kaosa yol açabilir. Bu gerçeklik milislerin sistem içerisinde ehlileştirilmesini makul bir seçeneğe dönüştürüyor.
Kerkük’ün yerel yönetimi, yerel, ulusal ve bölgesel düzeyde karmaşık manevralar ve oyunlar sonucunda oluşturuldu. Gerilim, sadece kentin siyasi manzarasını yeniden şekillendirmekle kalmıyor aynı zamanda Irak’ın iç dinamikleri ve bölgenin jeopolitik dengesini etkileyebiliyor.
Erdoğan-Esad diyaloğunun Bağdat’ta yapılması yönündeki tartışmalar, Erdoğan’ın Nisan ayında Irak’a yaptığı ziyaretle başladı. Irak Başbakanı Muhammed Şiya es-Sudani hükümetinin Bağdat teklifinin reddedilmediği anlaşılıyor. Irak Dışişleri Bakanı Hüseyin’in açıklamalarındaki toplantının prensipte kabul edildiği detayı da bu süreçten itibaren diplomasi trafiğinin sürdüğüne işaret.
Suudi Arabistan’ın Irak’a yönelik açılımı, özellikle Kerbela’daki yatırımları ve diplomatik angajmanları, Veliaht Prens Muhammed bin Selman liderliğindeki dış politika değişiminin önemli bir yansımasıdır. Bu strateji, 2030 Vizyonu çerçevesinde, ekonomik işbirliği ve yumuşak güce vurgu yaparak bölgesel istikrarı artırmayı ve İran’ın etkisini dengelemeyi amaçlamaktadır.
