Ortadoğu’nun modern siyasi tarihi bize bölgenin en temel sorunlarından birinin bölgesel özerklik eksikliği olduğunu gösteriyor. Bölge ülkeleri kendi aralarında sağlıklı bir işbirliği zemini oluşturamazsa Ortadoğu’nun geleceği yine dış aktörlerin stratejik hesapları tarafından belirlenecektir. Ortak bir stratejik vizyon geliştirilemezse bölgenin kaderi dış güçlerin tasarladığı güvenlik projeleri tarafından şekillendirilmeye devam edecektir.
Ortadoğu’nun modern siyasi tarihi bize bölgenin en temel sorunlarından birinin bölgesel özerklik eksikliği olduğunu gösteriyor. Bölge ülkeleri kendi aralarında sağlıklı bir işbirliği zemini oluşturamazsa Ortadoğu’nun geleceği yine dış aktörlerin stratejik hesapları tarafından belirlenecektir. Ortak bir stratejik vizyon geliştirilemezse bölgenin kaderi dış güçlerin tasarladığı güvenlik projeleri tarafından şekillendirilmeye devam edecektir.
28 Şubat’ta başlayan ABD/İsrail-İran savaşı, yalnızca taraf ülkeleri değil tüm dünyayı etkileyebilecek bir gerilimi beraberinde getirdi. Körfez’de güvenliğin sarsılması, Hürmüz Boğazı üzerinden geçen enerji hatlarının geleceği ve savaşın bölgeye yayılma ihtimali küresel ölçekte ciddi bir endişe yaratıyor. Perspektif ODAK, çatışmanın tüm boyutlarını farklı pencerelerden ele alarak, dünyanın neden bu savaşa bu kadar dikkatle baktığını anlamaya çalışıyor.
Trump’ın ikinci başkanlık döneminde derinleşen küresel sarsıntı, yalnızca güç dengelerini değil, bu dengeleri ayakta tutan kuralları ve teamülleri de görünür biçimde aşındırdı. Söz konusu kırılmayı farklı perspektiflerden ele alan makaleleri, çeviri metinleri ve söyleşileri bir araya getirerek, şekillenmekte olan yeni küresel düzenin izini sürüyor.
Türkiye, 50 yıllık şiddet parantezini kapatmaya en yakın noktada. Siyasilerin sürece desteği, çözüm iradesi ve Abdullah Öcalan’ın silah bırakma çağrısıyla ümitler dirildi. Perspektif, “dağlara bahar getirme” niyetiyle ortaya çıkan bu iklimi tüm yönleriyle irdeliyor ve “Çözüm Süreci 2.0”a projeksiyon tutuyor.
